dushman — enemy; conqueror
[dushmán]
Masculine.
| Sg. indefinite | Sg. definite | Pl. indefinite | Pl. definite | |
|---|---|---|---|---|
| Nominative | (një) dushman | dushmani | (disa) dushmanë | dushmanët |
| Accusative | (një) dushman | dushmanin | (disa) dushmanë | dushmanët |
| Dative | (një) dushmani | dushmanit | (disa) dushmanëve | dushmanëve |
| Genitive | i,e (një) dushmani | i,e dushmanit | i,e (disa) dushmanëve | i,e dushmanëve |
| Ablative | (prej) (një) dushmani | (prej) dushmanit | (prej) (disa) dushmanësh | (prej) dushmanëve |