dëbim — expulsion, banishment, deportation
[dëbím]
Masculine.
| Sg. indefinite | Sg. definite | Pl. indefinite | Pl. definite | |
|---|---|---|---|---|
| Nominative | (një) dëbim | dëbimi | (disa) dëbime | dëbimet |
| Accusative | (një) dëbim | dëbimin | (disa) dëbime | dëbimet |
| Dative | (një) dëbimi | dëbimit | (disa) dëbimeve | dëbimeve |
| Genitive | i,e (një) dëbimi | i,e dëbimit | i,e (disa) dëbimeve | i,e dëbimeve |
| Ablative | (prej) (një) dëbimi | (prej) dëbimit | (prej) (disa) dëbimesh | (prej) dëbimeve |